بگويد ومأموم هنوز در تشهد باشد نبايد قصد انفراد كند بلكه بر اقتداء عرفا باقي است ( مسألة 9 ) كسيكه مثلا بركعت دويم اقتدا كرده بعد از سجده دويم از ركعت چهارم امام كه سيم أو است جايز است برخيزد وركعت ديگر خود را بجا أورد ولكن مستحب است در تشهد وسلام متابعت امام كند وبطور تجافى بنشيند تا امام سلام گويد انوقت برخيزد ركعت ديگر خود را بجا أورد ( مسألة 10 ) بر مأموم واجب نيست در دو ركعت أول از نماز جهرى كه صداى امام را مىشنود قرائت امام را گوش دهد لكن أحوط است ( مسألة 11 ) اگر كسى را عادل مىدانست وشك كند در حدوث فسق أو جايز است اقتدا باو وهم چنين است اگر از أو كارى به بيند وشك كند كه ايا موجب فسق است يا نه ( مسألة 12 ) اگر جاى مأموم تنگ باشد ودر صف پيش يا عقب أو جائى باشد جايز است در بين نماز پيش يا عقب رود بنحوى كه از قبله منحرف نشود وبايد در حال حركت أذكار نماز را ترك كند ( مسألة 13 ) انتظار جماعت كشيدن براي امام ومامومين مستحب است وانتظار جماعت از نماز فرادى در أول وقت أفضل است ومستحب است كه جماعت را ولو محققا بجا اورند اختيار كند بر نماز فرادى هر چند بطولانى بعمل اورند ( مسألة 14 ) اقامه جماعت در يك كشتى يا كشتيهاى متعدد كه بيكديگر متصل باشند براي مردان وزنان جايز بلكه مستحب است بلى جماعت در گودال كه محل سيل است مكروه است ( مسألة 15 ) مستحب است كه در صورت دوران بين امامت وماموميت اختيار امامت كند زيرا كه ثواب امام زيادتر است از ثواب مأموم وهر گاه امام قيام وركوع وسجود خود را خوب بجا أورد بقدر ثواب تمام مأمومين باو مىدهند ( مسألة 16 ) اقتدا كردن بعبديكه مسايل نماز را بداند جايز است ( مسألة 17 ) در دو ركعت أول نماز اخفاتى أحوط ان است كه مأموم قرائت را ترك كند هر چند أقوى كراهت ان است ( مسألة 18 ) جا دادن أطفال در صف أول مكروه است بنابر مشهور هر چند مميز باشند ( مسألة 19 ) كسيكه نماز را بجماعت يا فرادى بجا أورده واحتمال خلل در ان بدهد هر چند نمازش شرعا محكوم بصحت است ولكن جايز است آن را بجماعت يا بفرادى اعاده كند واگر نماز را بفرادى خوانده هر چند احتمال خلل در ان ندهد اعاده ان بجماعت مستحب است امام شود يا مأموم بلكه دور نيست كه نمازى را كه بجماعت خوانده جايز باشد اعاده ان بجماعت در نماز ديگر مثل انكه نماز ظهر را مثلا بجماعت خوانده باشد